آندوسیتوز به دو نوع انجام می شود. این دو نوع : فاگوسیتوز / پینوسیتوز نام دارد.

پینوسیتوز برای خوردن گرانول های فوق العاده مایع خارج سلولی است. توضیح این عملکرد به این صورت است که در سلول حفره هایی وجود دارد که نام آن ها حفره های پوشش دار است.  در این حفره ها رسپتور هایی وجود دارند که این رسپتور ها ذرات را به خود می گیرند.

در دیواره های این حفره فیلامان پروتئین های انقباضی ماهیچه که اکتین و میوزین نام دارند وجود دارد. وقتی ذرات به رسپتور ها چسبیدند پروتئین های انقباضی با حرکت کردن باعث حرکت دیواره و بسته شدن آن می شود.

در صفحه ی پشت این حفره ها رشته های پروتئینی موسوم به کلاترینوجود دارد.

این ذرات خورده شده توسط لیزوزوم هضم می شود که چگونگی آن رو توضیح خواهم داد.

زمانی که وزیکول های فاگوسیتوزی و یا پینوسیتوزی در داخل سلول ظاهر می شوند (ذرات) لیزوزوم ها به سمت آن هجوم می آورند. سپس این لیزوزوم ها آنزیم هیدرولازخودشان را درون آن ها می ریزند . وقتی این عمل انجام شد ذراتی از وزیکول ها هضم شده و بقیه آنها که جسم باقی مانده نام دارند توسط عمل اگزوسیتوز از سلول خارج می شوند.

یک نوع مدفوع سلولی است.

وقتی این آنزیم ریخته و وزیکول گوارشی تشکیل شود ذرات خورده شده هیدرولیز می شوند.

در متن بعدی توضیحات مهمی درباره ی ماده ی باکتری کش لیزوزوم صحبت می کنیم.

آندو سیتوز